Bezkontaktowy pomiar NIR za młynami i przed kotłem
Bagassa, czyli wytłoki z trzciny cukrowej, jest paliwem cukrowni i jednocześnie odpadem jej własnego procesu. Wilgotność po młynach mówi dwie rzeczy naraz: ile soku udało się odzyskać i ile energii da się jeszcze wyciągnąć z pozostałości. Wysoka wilgotność oznacza gorsze wyżęcie i mniej pary z kotła.
Czujnik NIR mierzy wilgotność strumienia bezkontaktowo, nad przenośnikiem, i podaje odczyt w sposób ciągły. Pozwala to rozliczać pracę młynów na bieżąco, a nie na podstawie próbek pobieranych raz na zmianę.
O doborze decyduje barwa materiału i spodziewany poziom wilgotności. Materiały jasne obsługuje IR-3000 - wersja podstawowa do 40%, IR-3000-H powyżej 40%. Materiały drzewne mają własną wersję, IR-3000W, a paliwa ciemne i niejednorodne wymagają CCS-3000 z osobnym zestawem filtrów detekcyjnych. Bagassa po młynach jest bardzo mokra, więc rozstrzyga wersja pracująca powyżej 40%. Do kontroli wyrywkowej przy przyjęciu służy przyrząd 868.
Czujnik mocuje się uchwytem z tyłu albo od góry obudowy, od 10 do 40 cm nad warstwą materiału, przy zalecanych 100-150 mm. Pole pomiarowe ma około 3,7 cm średnicy, więc odczyt pochodzi z reprezentatywnego fragmentu warstwy, a nie z punktu. W miejscach zapylonych okno przedmuchuje się sprężonym powietrzem klasy 1 o ciśnieniu do 1 bara, a przy wysokiej temperaturze stosuje się panel chłodzący.
Zakres pomiaru obejmuje od 0,01 do 97% wilgotności, zależnie od materiału, a dokładność i powtarzalność sięgają ±0,1%. Kalibracja jest fabryczna, dobrana pod konkretny materiał, a w pamięci czujnika mieści się 50 kodów produktu.
Opisz etap procesu, miejsce pomiaru i zakres wilgotności, z którym pracujesz, a dobierzemy wersję czujnika i wskażemy punkt montażu. Poproś o ofertę. Pozostałe materiały znajdziesz w dziale pomiaru wilgotności w energetyce odnawialnej.
English